schwycić


schwycić
schwycić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk VIIb, schwycićcę, schwycićci, schwyć, schwycićcony {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'szybko złapać coś lub kogoś, wziąć coś gwałtownym ruchem do rąk, łap lub zębów (o zwierzętach); pochwycić, ująć, capnąć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Schwycić zerwany kapelusz, rzuconą piłkę. Schwycić dziecko za rękę. Schwycić widły albo za widły. Pies schwycił rzucony ochłap. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ogarnąć nagle (w odniesieniu do zjawisk atmosferycznych, stanów psychicznych, chorobowych), owładnąć, zjawić się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mróz schwycił. Gniew, smutek schwycił kogoś. Schwyciły ją torsje. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • schwycić — dk VIa, schwycę, schwycićcisz, schwyć, schwycićcił, schwycićcony 1. «chwytając ująć coś lub kogoś, wziąć gwałtownie; złapać, pochwycić» Schwycić laskę a. za laskę. Schwycić piłkę. Schwycić kogoś w ramiona, za rękę, za kołnierz. Schwycić rybę na… …   Słownik języka polskiego

  • schwycić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} schwycić siebie nawzajem; złapać się, uchwycić się, ująć się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Schwycić się za ręce, za ramiona. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dostać — I dk, dostaćstanę, dostaćstaniesz, dostaćstań, dostaćstał dostawać ndk IX, dostaćstaję, dostaćstajesz, dostaćwaj, dostaćwał 1. «otrzymać, uzyskać coś za darmo lub za pracę, za pieniądze itp.» Dostać kwiaty, czekoladki. Dostawać pieniądze od ojca …   Słownik języka polskiego

  • dostać — 1. Dostać kogoś w swoje (swe) ręce, pot. łapy «schwycić kogoś, złapać»: Boję się – mówił – że jeśli dostaną mnie w swoje ręce, mogę wygadać. Andrzej Zbych, Stawka. 2. Dostać kosza, przestarz. czarną polewkę, arbuza, odprawę, rekuzę «otrzymać… …   Słownik frazeologiczny

  • dostawać — 1. Dostać kogoś w swoje (swe) ręce, pot. łapy «schwycić kogoś, złapać»: Boję się – mówił – że jeśli dostaną mnie w swoje ręce, mogę wygadać. Andrzej Zbych, Stawka. 2. Dostać kosza, przestarz. czarną polewkę, arbuza, odprawę, rekuzę «otrzymać… …   Słownik frazeologiczny

  • pacha — ż III, CMs. pasze; lm D. pach 1. «u ludzi i zwierząt: wgłębienie pod stawem ramiennym między wewnętrzną stroną ramienia a bokiem klatki piersiowej» Włożyć termometr pod pachę. Trzymać teczkę pod pachą. Spocić się pod pachami. ◊ pot. Wziąć, ująć… …   Słownik języka polskiego

  • schwytać — dk I, schwytaćam, schwytaćasz, schwytaćają, schwytaćaj, schwytaćał, schwytaćany 1. «złapać, pojmać, wziąć do niewoli» Schwytać zbiega. Schwytać zwierzę do klatki, w sidła. ◊ Schwytać kogoś na czymś, na gorącym uczynku «przyłapać kogoś na czymś,… …   Słownik języka polskiego

  • uchwycić — dk VIa, uchwycićcę, uchwycićcisz, uchwyć, uchwycićcił, uchwycićcony 1. «ująć coś szybko (np. rękami, pazurami, zębami, dziobem, narzędziem); wziąć, złapać, schwycić» Uchwycić konia za uzdę. Uchwycić kogoś za rękę, za kark, za kołnierz. Uchwycić… …   Słownik języka polskiego

  • wiatr — m IV, D. u, Ms. wietrze; lm M. y 1. «poziomy ruch powietrza powstający wskutek nierównomiernego rozkładu ciśnienia atmosferycznego na powierzchni Ziemi; prąd, strumień powietrza» Wiatr północny. Gwałtowny, porywisty, przejmujący, silny wiatr.… …   Słownik języka polskiego